تقدیم به مادران پاک و نجیب ایران زمین که موسس علم و فرهنگ و تمدن در دنیا هستند.
ماندانا
ماندان یا ماندانا در لغت به معنی شاه بوی عنبر سیاه، دختر آژی دهاک آخرین پادشاه ماد که همسر کمبوجیه پدر کوروش شد و از این وصلت کوروش متولد گردید. او در تربیت و نیز انتقال قدرت به کوروش سهم بسیار موثری داشت. ماندان اولین مدرسه جمعی که در آن برگزیدگانی از پسران بودند بنیان مینهد که خود شخصا به دانش آموزان این مدرسه درس حقوق و قانون را می آموخت و به کوروش می آموخت که باید پایه و اساس ظلم و بیدادی را ویران نماید و در هر حال یار و همیار زیردستان باشد. در این مدرسه فنون سوارکاری و تیراندازی و نبرد نیز آموزش داده میشد.
سروده ای تقدیم به مادران ایران زمین
كه من پروین فروغ شهر ایرانم
نه پوران دخت – نه آذردخت – نه اتوسا – نه پانته آ ؛ بلكه آرتمیس سپهسالار ایران در نبرد پارس و یونانم
مرا گر در مقام همسری بینی نه یك همخواب و همبستر
كه یك همراه و یك یار وفادارم
نه یك برده – مكن اینگونه پندارم كه جوشد خون آزادی به شریانم
بدون زن كجا میداشت تاریخ تو ؟
آرش با كمانش ؟
كاوه آهنگر با گرز و سندانش ؟
بدون زن كجا میداشتی آن شاعر طوسی ؟
نگهبان زبان پارسی ؟
استاد فردوسی ؟
مرا گر در مقام مادر بینی
" مگو با من كه هست فرشی از بهشت زیر پایم "
نگاهم كن كه زیر پای من دنیا به جریان است
ز نور عشق من رخشنده كیهان است
كه با دستان من گردون به جریان است
كه جای پای من بر چهره سرخ و سپید و سبز ایران است
برو ای مرد دگر مبر آسان به لب نامم
كه من ازاده زن – فرزند ایرانم
